ΟΜΟΝΟΙΑ, Η ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑ…

0

Λένε πως η ουσία κρύβεται πάντα στο αποτέλεσμα. Μήπως ψάχνουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος; Το παράδειγμα της Ομόνοιας είναι χαρακτηριστικό. Τα δεδομένα στην ομάδα της Λευκωσίας είναι συγκεκριμένα. Χωρίς υψηλό μπάτζετ, προσπαθεί να σταθεί για δεύτερη σερί σεζόν στη μεγάλη κατηγορία και παράλληλα να “χτίσει” για το μέλλον.

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος αποτελεί ιδανική επιλογή γι’ αυτό το εγχείρημα: νέος, ταλαντούχος, φιλόδοξος και τολμηρός! Δε δίστασε να αναλάβει την ευθύνη και η αύρα που βγάζουν οι “πράσινοι” είναι εξαιρετική. Παράλληλα, βλέπουμε τον εξαιρετικά ταλαντούχο, Κωνσταντίνο Παπακώστα να αποτελεί βασικό γρανάζι της μηχανής του και τον επίσης νεαρό και υποσχόμενο, Ορέστη Χριστοδουλίδη να παίρνει κι αυτός ευκαιρίες. Χρόνος έχει δοθεί και σε άλλους Κύπριους, όπως στους Μάριο Γεωργίου, Γιώργο Κωνσταντίνου, Δημήτρη Γαβριήλ, Δημήτρη Καραγιάννη και Πολύκαρπο Ανδρέα.

Οι ξένοι έχουν αναγκαστικά τη μερίδα του λέοντος στην επίθεση, όμως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως είναι κι αυτοί ως επί το πλείστον νεαροί σε ηλικία και μαζί με τους ταλαντούχους Κύπριους, δημιουργούν ένα ποιοτικό κράμα, που βασίζεται στον ενθουσιασμό και το πάθος. Αυτό μερικές φορές γυρίζει αναπόφευκτα και μπούμερανγκ. Το αίμα… βράζει και είναι δύσκολο η αγέλη των νεαρών παικτών να μπει σε “καλούπι”. Ωστόσο, μέχρι στιγμής η εικόνα που εκπέμπει η Ομόνοια ξεπερνάει κάθε προσδοκία.

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος έχει καταφέρει να βάλει αρχές και αυτές σπάνια παραβιάζονται. Στο ματς με την Ένωση Νέων Παραλιμνίου υπήρχε ο αστάθμητος παράγοντας… Ρασάρντ Άντερσον. Αυτή ήταν και η μοναδική ήττα εκτός προγράμματος. Το πρόσημο είναι εξαιρετικά θετικό. Υπάρχει υγεία και διαρκής βελτίωση. Οι παίκτες ωριμάζουν και βγάζουν σταδιακά όλο και περισσότερα στοιχεία.

Μπορεί η Ομόνοια να κάνει την υπέρβαση; Υπομονή χρειάζεται και περισσότερη στήριξη από τον κόσμο. Μεγάλη ιστορία αυτή. Μιλάμε για ομάδα με τόσους φιλάθλους και στο κλειστό πηγαίνουν ελάχιστοι. Ο παλμός τους είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ!