Ο Απόλλωνας έφτασε πολύ κοντά στην πηγή, αλλά δεν ήπιε νερό, με τον Κεραυνό να παίρνει το… αίμα του πίσω, χάρη σε μεγάλο τρίποντο του Έβαν Σμότριτς. Όπως κόντρα στον ΑΠΟΕΛ, έτσι και τώρα απέναντι στην ομάδα του Στροβόλου, οι Λεμεσιανοί δεν κατάφεραν να “εξαργυρώσουν” στο γήπεδό του ένα μεγάλο διπλό και υποχωρούν σιγά-σιγά στη βαθμολογία. Αυτή ήταν η δεύτερη σερί ήττα-θρίλερ, μετά από εκείνη κόντρα στην ΕΘΑ. Κοινή συνισταμένη; Η… απουσία των Big Three του Δημήτρη Παπαδόπουλο.
Σε ένα ρόστερ χωρίς μεγάλο βάθος και πολλές λύσεις στο σκοράρισμα, οι Ραχίμ Άπλμπι, Κρις Μπράσγουελ και Τόνι ΜακΡέι είναι τα βαρόμετρα. Και στα δύο τελευταία ματς είναι οι… πιο αδύναμοι κρίκοι, με συνέπεια να έρθουν ισάριθμες ήττες. Στο “Ελευθερίας” κόντρα στην ΕΘΑ, πήγε στράφι η συγκλονιστική εμφάνιση του Άαρον Πέτγουεϊ, καθώς οι τρεις τους είχαν μαζί την άθλια επίδοση των 11/46 σουτ εντός πεδιάς.
Αυτή τη φορά… βελτιώθηκαν σε κάποιο βαθμό. Έριξαν 10 λιγότερα, αλλά με 11/36 σουτ από τα πρώτα βιολιά, δεν αρκούσε η αξιόλογη επιθετική συγκομιδή του Ηρακλή Πιττάκα για να έρθει το βαρυσήμαντο ροζ φύλλο. Δε θέλουμε να ψάξουμε τους τρεις Αμερικανούς. Πολλάκις, έχουμε εκθειάσει την παρουσία τους. Είναι μεγάλα ταλέντα, με απίστευτα περιθώρια εξέλιξης και αν όχι όλοι, ένας ή δύο θα φτάσουν ψηλά. Όμως, οφείλουμε να επισημάνουμε το… συγχρονισμένο ντεφορμάρισμά τους, που αποσυντονίζει μια μηχανή που δούλευε ρολόι τόσο καιρό.
Ω, γέγονε γέγονε. Με 22/82 σουτ εντός πεδιάς από τα τρία κανόνια του ο Απόλλωνας ήταν αδύνατον να κερδίσει σε ισάριθμα ντέρμπι, ακόμα και τον… Φιλ Τζάκσον να είχε στον πάγκο του. Οι Λεμεσιανοί παραμένουν ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος, έχοντας νικήσει από μια φορά Πετρολίνα ΑΕΚ, Κεραυνό Στροβόλου και ΑΠΟΕΛ, γεγονός που από μόνο του συνιστά μεγάλη επιτυχία.
Μόνο η ΕΘΑ του Γιώργου Σκαραφίγκα έχει βρει δις το… κουμπί τους, λυγίζοντάς τους ισάριθμες φορές στις λεπτομέρειες. Και πέραν της μεγάλης προσπάθειας των παικτών, μεγάλο μερίδιο πιστώνεται στον Ελλαδίτη προπονητή του Απόλλωνα, Δημήτρη Παπαδόπουλο, που κατά γενική ομολογία είναι πάντα πολύ καλός τακτικά και “διαβάζει” καλά τα περισσότερα παιχνίδια…
Αξίζει να σημειώσουμε, πάντως, ότι η αντικατάσταση του ΜακΚόι από τον Μέισον δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή έμπνευση. Ο Αμερικανός πλέι μέικερ ήταν καλός οργανωτής, έπαιζε άμυνα και έδινε ισορροπία, σε μια ομάδα με σημαντικούς σκόρερ. Ο Μέισον είναι περισσότερο σούτινγκ γκαρντ και μάλιστα δε μπορεί να βρει σταθερότητα στην απόδοσή του, βοηθώντας σε λίγα παιχνίδια.
