Ο GM κλείνει την παρουσίαση – ανάλυση της φετινής EUROLEAGUE με τις τελευταίες 5 ομάδες (αλφαβητικά).
MACCABI TEL AVIV
Η Μακάμπι είναι μία από τις πιο επιτυχημένες ομάδες της Ευρωλίγκα και ένα από τα μεγαλύτερα brand names. Παρόλα αυτά μετά την κατάκτηση του τροπαίου το 2014, οι σεζόν που κάνει είναι μέτριες έως κακές. Φέτος η αίσθησή μου είναι ότι κάτι αλλάζει. Βλέπω ότι ο προγραμματισμός γίνεται βάση ρεαλιστικού μπασκετικού πλάνου.
Ας πάρω όμως τα πράγματα από την αρχή. Στο οικοδόμημα της Μακάμπι υπάρχει μία μεγάλη αντίφαση. Αυτή η αντίφαση έχει από την μία πλευρά την κλασική αγωνιστική φυσιογνωμία του οργανισμού με γρήγορο έως άναρχο μπάσκετ, με φουλ επίθεση, με προτεραιότητα στο ατομικό ταλέντο και όχι στο προπονητικό πλάνο, και από την άλλη την φιλοσοφία του προπονητή της που θέλει η ομάδα του να παίζει πιο σκεπτόμενα, όχι βιαστικά και βάση σχεδίου.
Περίμενα λοιπόν με ενδιαφέρον να δω τι θα υπερτερούσε στον φετινό σχεδιασμό. Βλέποντας τον Πάργκο και τον Κέιν να είναι οι πρώτοι που αποχωρούν, αλλά και τον Ουόλτερς να έρχεται με μετεγγραφή από την Ζαλγκίρις και όχι ως ελεύθερος, κατάλαβα ότι φέτος ο σχεδιασμός θα είναι πραγματικά στα μέτρα του coach Σφαιρόπουλου. Ένας εγκεφαλικός PG (Ουόλτερς) στο κουμάντο της ομάδας ώστε να τιθασεύσει όσο γίνεται τον ατίθασο αλλά εξαιρετικό επιθετικό παίκτη που λέγεται Σκότι Ουίλμπεκιν που λογικά θα ξεκινάει από το 2. Πίσω από τον Ουόλτερς θα είναι ο έμπειρος Ντι Μπαρτολομέο και πίσω από τον Ουίλμπεκιν οι Τάιλερ Ντόρσει και Ελάιζα Μπράιαντ. Μιλώντας για τον Ντόρσει, θα διακινδύνευα να πω ότι είναι μία από τις ‘’κλοπές’’ του καλοκαιριού. Τον θεωρώ τον μοναδικό Έλληνα αυθεντικό SG με καλό σουτ, καλή διείσδυση και αθλητικό κορμί. Πιστεύω να καταλάβει και ο ίδιος ότι από το να γίνει γυρολόγος στο ΝΒΑ, καλύτερα να μείνει στην Ευρώπη που του ταιριάζει ώστε να κάνει μία πολύ αξιόλογη καριέρα, αλλά και να βοηθήσει άμεσα και ουσιαστικά την Εθνική ομάδα.
Στους forward η σημαντικότερη κίνηση είναι η επιστροφή του ‘Ομρι Κάσπι, ο οποίος θα φέρει πολύ ταλέντο και εμπειρία ετών από το ΝΒΑ. Στο 4 θα παίξει πολύ ο επίσης καλός και έμπειρος ΝΒΑερ Κουίνσι Έισι και στο 5 θα εναλλάσσονται οι Μπλάκ και Χάντερ.
Πολύ ενδιαφέρον θα έχει να δούμε και την εξέλιξη του επόμενου μεγάλου Ισραηλινού ταλέντου, του Ντένι Άβντιγια. Είναι ένας εξαιρετικός guard – forward που θεωρώ ότι θα πρέπει να μπει σιγά σιγά στο rotation της ομάδας.
Συμπερασματικά, πιστεύω ότι η Μακάμπι θα κάνει φέτος step up. Έχει ένα ρόστερ ισορροπημένο, με πολύ ταλέντο, εμπειρία και βάθος σε όλες τις θέσεις, η έδρα της είναι από τις 3-4 καλύτερες, και ο οργανισμός έχει βαριά ιστορία και φανέλα. Περιμένω να δω όμορφο μπάσκετ με μεγάλα σκορ που θα βγαίνουν όμως από τα συστήματα και την ομαδική δουλειά και όχι από το μεμονωμένο ταλέντο. Η άμυνα πλέον θα μπει για τα καλά στην εξίσωση. Κλειδί στην πορεία θα είναι να βρεθεί γρήγορα η χημεία, αφού έχουν γίνει αλλαγές σε πρόσωπα και φιλοσοφία και να εμπεδώσουν 2-3 παίκτες ότι το παρκέ έχει δύο πλευρές και όχι μόνο μία (την επίθεση).
Εκτίμηση θέσης στην RS: 6-9
REAL MADRID
Η Ρεάλ ήταν από τις ομάδες που έκανε τις λιγότερες αλλαγές στο ρόστερ της, δείγμα της πληρότητας που έχει. Η πιο τρανταχτή αποχώρηση ήταν αυτή του Αγιόν, ο οποίος ήδη από πέρυσι είχε σταματήσει να είναι το σημείο αναφοράς στην ρακέτα. Στην θέση του ήρθε ένας παίκτης με διαφορετικά χαρακτηριστικά, ο Jordan Mickey με καλή παρουσία στην Χίμκι. Ο Mickey είναι περισσότερο αθλητικός από τον Αγιόν, μπορεί να παίξει και στο 4, αλλά δεν έχει ούτε το 50% της μπασκετικής ευφυίας του Μεξικανού. Η βασίλισσα άδειασε επίσης το ρόστερ από αρκετούς παίκτες που δεν είχαν παρουσία στο ροτέισον όπως οι Πρέπελιτς (δανεικός στην Μπανταλόνα), Γιούστα, και Κούζμιτς. Στόχος είναι να αρχίσουν να ‘’ξεμυτίζουν’’ τα νέα φυντάνια του εξαιρετικού προγράμματος ανάδειξης ταλέντων που έχει, με πρώτον από όλους τον Ουσμάν Γκαρούμπα. Πρόκειται για ένα σέντερ με σώμα forward, αλλά εξαιρετική αλτικότητα και εκρηκτικότητα. Τα Scouting reports λένε ότι θα επιλεχθεί σε ένα από τα δύο επόμενα drafts, άρα η φετινή σεζόν θα είναι η ευκαιρία του να συστηθεί στο ευρωπαϊκό κοινό.
Αναλύοντας το ρόστερ της Ρεάλ, θα πρέπει να σταθώ στην υπερηχητική περιφερειακή της γραμμή με τους τρομερούς Γιούλ και Καμπάσο να έχουν πλέον στην παρέα τους και τον περυσινό MVP της Liga ACB, Νικολά Λαπροβίτολα. Στα φτερά δεσπόζουν οι Ρούντι Φερνάντεθ και Τζέι Σι Κάρολ, με σπουδαία επιθετικά χαρίσματα και οι δύο, αλλά και οι υπερπολύτιμοι Φαμπιέν Κοζέρ και Τζέφρι Τέιλορ. Επίσης, ο Αργεντινός Γκάμπριελ Ντέκ έκανε ένα καλό Mundobasket και θα βρει και αυτός τον χρόνο να δώσει ποιοτικές λύσεις.
Η frontcourt έχει επίσης αρκετό βάθος με σημείο αναφοράς τον πανύψηλο (2.20μ) Ουόλτερ Ταβάρες. Ανάσες θα του δίνει ο Mickey και λογικά θα πάρει χρόνο και ο Γκαρούμπα. Στο 4 υπάρχει ο εξαιρετικός επιθετικός παίκτης Άντονι Ράντολφ και οι χρησιμότατοι Τόμπκινς και Ρέγες.
Η Ρεάλ έχει μακράν του δεύτερου το πιο πλήρες ρόστερ στην διοργάνωση με παίκτες που μπορούν να ανταποκριθούν στην οποιαδήποτε πρόκληση. Η χημεία τους είναι εξαιρετική και η αυτοπεποίθησή τους στα ύψη. Θα παίξει το κλασικό γρήγορο μπάσκετ, με πολλές επιθέσεις, με τρίποντα, με εξαιρετικές συνεργασίες, αλλά και inside game. Ταυτόχρονα, στο πίσω μέρος του παρκέ, η σκληρή άμυνα και ο έλεγχος των ριμπάουντ θα συνεχίσουν να αποτελούν βασικά στοιχεία του παιχνιδιού της.
Αν θα έβρισκα ένα μικρό ερωτηματικό αυτό θα ήταν στην θέση 5, όπου οι Mickey και Γκαρούμπα δεν έχουν ακόμα δοκιμαστεί σε αυτό το επίπεδο και ίσως δεν είναι επαρκείς στην κάλυψη του Ταβάρες. Ακόμα και το μειονέκτημα της φυσιολογικής ‘’γήρανσης’’ του ρόστερ, όπου η ραχοκοκαλιά της Ρεάλ (Γιούλ, Ρούντι, Κάρολ, Κοζέρ, Ρέγες, Τόμπκινς, Ράντολφ) μεγαλώνει επικίνδυνα, φαίνεται ότι υπάρχει πλάνο να καλυφθεί με νέο αίμα από τους Καμπάσο, Λαπροβίτολα, Γκαρούμπα και Ντεκ.
Εκτίμηση θέσης στην RS: 1-3
VALENCIA
Η Βαλένθια κέρδισε για άλλη μια φορά το εισιτήριο για την Ευρωλίγκα μέσω της κατάκτησης του EUROCUP. Πρόκειται για μία σταθερά υπολογίσιμη ισπανική δύναμη, η οποία όμως ποτέ δεν έχει δείξει κάτι ιδιαίτερο στην Ευρωλίγκα. Η γνώμη μου είναι ότι και το φετινό ρόστερ, δεν προϊδεάζει για μία καλύτερη σεζόν και θεωρώ ότι δεν θα ξεπεράσει τις 10-11 νίκες.
Στα θετικά στοιχεία της Βαλένθια είναι το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια, ανεξάρτητα σε ποια διοργάνωση αγωνίζεται, έχει κρατήσει σταθερό έναν σημαντικό κορμό παικτών. Ο κορμός αυτός αποτελείται από τους Σαν Εμετέριο, Ντούμπλιεβιτς, Βαν Ρόσομ, Βίβες, Ντοορνκαμπ, Αμπάλντε και Σάστρε. Το γεγονός αυτό δεν σημαίνει ποιότητα, αλλά εξασφαλίζει μία σταθερότητα και δημιουργεί πιο εύκολες συνθήκες για γρήγορη προσαρμογή των νεοαποκτηθέντων.
Από τους τελευταίους λοιπόν ξεχωρίζουν οι περιφερειακοί Τζόρνταν Λόιντ, Κίνο Κόλομ και Βάνια Μαρίνκοβιτς και ο PF Μπρόκ Μότουμ. Ο Κόλομ είναι εγκεφαλικός παίκτης, κλασική περίπτωση οργανωτικού PG και λογικά θα είναι αυτός που μαζί με τον Βαν Ρόσομ θα εναλλάσσονται στο 1. Ο Λόιντ έχει κάποιες λίγες παραστάσεις από το ΝΒΑ, πασάρει καλά και έχει ικανοποιητικό σουτ και λογικά θα ξεκινάει στο 2. Πίσω του θα είναι το πιο ενδιαφέρον φετινό πρότζεκτ της Βαλένθια ο Βάνια Μαρίνκοβιτς. Είναι πολύ μεγάλο ταλέντο και θα ήθελα να δω αν μπορεί να σηκώσει το βάρος από την συμμετοχή στην ελίτ. Είναι ένας από τους 2-3 rookies της φετινής διοργάνωσης στους οποίους πιστεύω πολύ.
Στους SF, ο Σαν Εμετέριο έχει πλέον μεγαλώσει και δεν μπορεί να δώσει πολύ ποιότητα και ο Σάστρε που θα ξεκινάει στο 3 θεωρώ ότι δεν είναι επιπέδου Ευρωλίγκα, ενώ ο Ντόορνκαμπ δεν έχω καταλάβει ακόμα σε ποια από τις θέσεις των forward αποδίδει καλύτερα. Τέλος, την frontline θα βρούμε τους Ντούμπλιεβιτς, Μότουμ που έχουν εμπειρία από Ευρωλίγκα και τους ‘’άγουρους’’ Ν’ντουρ, Τόμπι και Λαμπιρί. Μέτριο γενικά επίπεδο.
Εκτίμηση θέσης στην RG: 13-15
ZALGIRIS KAUNAS
Όποιος δεν έχει ζήσει έναν αγώνα μπάσκετ στην Zalgirio Arena, σίγουρα θα πρέπει να το προγραμματίσει οπωσδήποτε. Σε ένα γήπεδο στολίδι, ένα εκπληκτικό μπασκετικό κοινό μιας εκ των κορυφαίων μπασκετικά χωρών, προσφέρει κάθε δεύτερη εβδομάδα μια φοβερή μπασκετική εμπειρία στηρίζοντας την αγαπημένη του Ζάλγκιρις. Παρότι ομάδα από μικρή χώρα και με μέτριο μπάτζετ, η Ζάλγκιρις είναι πολύ οργανωμένο κλάμπ και την θεωρώ κόσμημα για το ευρωπαϊκό μπάσκετ αφού δουλεύει σωστά σε όλα τα επίπεδα. Πρόκειται για μια ασταμάτητη μηχανή παραγωγής μπάσκετ και παικτών, που κατά καιρούς εμφανίζει και ανταγωνιστικές ομάδες όπως πέρυσι που κόντρα στα προγνωστικά μπήκε στα play off και φυσικά πρόπερυσι που έφτασε μέχρι το F4.
Φέτος για μία ακόμα φορά η Ζάλγκιρις έχασε πολλούς και σημαντικούς παίκτες όπως ο Ουόλτερς, ο Βέστερμαν, ο Ντέιβις, ο Τόμπσον και ο Ουάιτ. Αντ’ αυτών ο Σάρας, που παρέμεινε και φέτος, πήρε τους ‘Αλεξ Πέρεζ και Λούκας Λεκαβίτσιους για την περιφέρεια, τον Νάιτζελ Χέιζ για τα φτερά και τους Ζακ Λεντέι και Τζοκ Λαντέιλ για την ρακέτα.
Με μια πρώτη ματιά οι αντικαταστάτες δείχνουν ένα επίπεδο κάτω από τους αποχωρήσαντες, όμως αυτό καλό είναι να περιμένουμε να το δούμε (αν ισχύει) και στο παρκέ. Το τμήμα scouting της ομάδας έχει δείξει την αξία του πολλάκις στο παρελθόν και το πρόγραμμα που ακολουθεί ο οργανισμός στοχεύει ακριβώς στην εξέλιξη νέων παικτών. Οπότε, εγώ θα κρατήσω μία πισινή.
Το Λιθουανικό στοιχείο θα είναι και φέτος έντονο με τον αρχηγό Γιανκούνας, αλλά και τους Μιλάκνις, Ουλανόβας, Γκριγκόνις και Γκέμπεν. Περιμένω η Ζάλγκιρις να είναι και φέτος μία εξαιρετικά οργανωμένη ομάδα, με αρχή μέση και τέλος, που θα είναι δύσκολο για τον οποιονδήποτε αντίπαλο να καταβάλει. Ξεκινώντας από την σκληρή και με προσαρμογές άμυνά της, θα προσπαθήσει να ελέγξει τον ρυθμό, πηγαίνοντας σε low tempo επιθέσεις, οι οποίες όμως θα είναι στοχευμένες πάνω στις αδυναμίες του αντιπάλου.
Τα μάτια μου φέτος θα είναι στραμμένα στον Γκριγκόνις, ο οποίος θα ήθελα κάποια στιγμή να κάνει το step up. Είναι ένας πολύ έξυπνος guard με πολύ καλό επιθετικό ταλέντο και εξαιρετικό σουτ, ο οποίος όμως δείχνει να μην θέλει για κάποιον λόγο να κάνει το βήμα παραπάνω. Φέτος θα φανούν πολλά για το ταβάνι του. Όσο για το επόμενο hot prospect του Σάρας, αυτός είναι ο 19χρονος PG Ρόκας Γιοκουμπάιτις.
Εκτίμηση θέσης στην RS: 10-13
ZENIT St. PETERSBURG
Η Ζενίτ εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Ευρωλίγκα, εκμεταλλευόμενη την wild card της διοργανώτριας. Έχει σχετικά υψηλό μπάτζετ, δείγμα ότι δεν θέλει απλώς να γράψει μία συμμετοχή, αλλά ενδεχομένως να κάνει και μία καλή πορεία. Ο σχεδιασμός της είχε δύο κατευθύνσεις. Η μία ήταν να έχει έντονο το Ρωσικό στοιχείο και το δεύτερο να αποκτήσει παίκτες με εμπειρία στην διοργάνωση.
Η πιο σημαντική προσθήκη ήταν σαφώς ο Γκουστάβο Αγιόν, που παρότι έχει φτάσει στα 34 αποτελεί σίγουρα σημείο αναφοράς στην πεντάδα. Έχει υψηλό μπασκετικό IQ και η εμπειρία του θα είναι πολύ σημαντική. Πίσω του στους Centers βρίσκεται ένας γυρολόγος, αν και μόλις 30 χρονών, ο Κόλιν Άιβερσον, ο οποίος έχει εμπειρία από την Ευρωλίγκα με την Καρσίγιακα, την Μακάμπι και την Κούτσα Λαμποράλ. Η θέση του PF είναι ξεκάθαρα η πιο γεμάτη αφού υπάρχουν τρεις καλοί και έμπειροι παίκτες που θα εναλλάσσονται και πιθανώς να παίζουν και μαζί ταυτόχρονα σε πιο χαμηλά σχήματα. Αυτοί είναι ο επίσης γυρολόγος Ουίλ Τόμας, με εμπειρία από Ευρωλίγκα (Βαλένθια και Μάλαγα) με δυνατά του στοιχεία το ριμπάουντ και το τρίποντο, ο Αντρέι Ζούμπκοφ με γεμάτες χρονιές στην Ευρωλίγκα με Χίμκι και Κούμπαν, και ο καλός stretch forward Τίμ Αμπρομάιτις με ποσοστό καριέρας από την άρκτο κοντά στο 40%.
Στο 3 θα ξεκινάει ο καλύτερος Πολωνός μπασκετμπολίστας, Ματέους Πονίτκα με backup τον πολύ καλό σουτέρ, αλλά άγουρο και άνευρο Τρούσκιν. Στο 2 ο Όστιν Χόλινς μετά από μία εξαιρετική σεζόν με την Ράστα Βέχτα θα είναι ο starter με ξεκάθαρο καθήκον του το σκοράρισμα και πίσω του θα βρίσκεται ο Άλεξ Ρένφρο, στην δύση μίας γεμάτης καριέρας. Τέλος, στο 1 βρίσκουμε τον Γάλλο Αλμπισί και τους Ρώσους Πονκρασόφ και Κχοστόφ. Ο Αλμπισί λογικά θα είναι ο βασικός, μετά και την καλή παρουσία του στο πρόσφατο Παγκόσμιο, με τους δύο Ρώσους να βοηθάνε με την εμπειρία τους.
Στον πάγκο βρίσκεται για δεύτερη σεζόν ο Χοάν Πλάθα. Ο Ισπανός έχει ‘’γράψει’’ πολλά χιλιόμετρα στην διοργάνωση και κατά καιρούς έχει παρουσιάσει δυνατά σύνολα, κυρίως με την Μάλαγα. Η φιλοσοφία του έχει στοιχεία από το γρήγορο ισπανικό μοντέλο, όμως δίνει πολύ βάρος και στην άμυνα.
Συμπερασματικά, η Ζενίτ έχει επιλογές στο ρόστερ της και αξιόλογο προπονητή όμως πολλοί παίκτες της είναι στο τέλος της καριέρας τους και με μικρό κίνητρο. Αυτά σε συνδυασμό με τις ιδιαιτερότητες που πηγάζουν από το ότι η Ζενίτ είναι guest στην διοργάνωση, με κάνουν να πιστεύω ότι δεν θα γλιτώσει το τελευταίο τρίτο της κατάταξης. Ο Πλάθα θα κατεβάσει συμπαγές σύνολο, όμως η ποιότητα κυρίως στην περιφέρεια είναι μέτρια. Μία ακόμα παράμετρος που ενδεχομένως να επηρεάσει την ομάδα είναι και τα πολύωρα ταξίδια που θα χρειαστεί να κάνει για όλους σχεδόν τους εκτός έδρας αγώνες, τα οποία θα προστεθούν στα ήδη υπάρχοντα για την VTB League.
Εκτίμηση θέσης στην RS: 14-17
Με το σημερινό τρίτο μέρος, ολοκληρώνεται η παρουσίαση – ανάλυση των 16 ομάδων (πλην των δύο ελληνικών) της φετινής Ευρωλίγκα. Η φετινή διοργάνωση θα διαρκέσει για πρώτη φορά 7 ½ μήνες, μέσα στους οποίους πολλοί απρόσμενοι και απρόβλεπτοι παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν την πορεία μίας ομάδας. Για αυτό και όποιες προβλέψεις γίνονται από την αρχή του Οκτώβρη έχουν το ρίσκο του να αποτύχουν από την εμφάνιση των ανωτέρω παραγόντων. Στόχος μου ήταν να κρίνω τις ομάδες μέσω κάποιων προσωπικών κριτηρίων, αλλά και με το μόνο δεδομένο που υπάρχει αυτή την χρονική στιγμή και αυτό είναι τα ρόστερ των οργανισμών.
Για να επιτύχει μία ομάδα τους στόχους της, εκτός του βασικού κατ’ εμέ κριτηρίου της γεμάτης και ποιοτικής περιφέρειας, σημαντικά στοιχεία είναι ακόμα δύο. Το πρώτο έχει να κάνει με το βάθος και την ετοιμότητα του ρόστερ να ανταπεξέλθει σε απρόοπτα π.χ. τραυματισμούς, άστοχες επιλογές παικτών κτλ. Το δεύτερο είναι το χρονικό σημείο που είτε θα φορμαριστούν οι ομάδες είτε οι προπονητές τους θα επιλέξουν να πιάσουν το peak. Μην ξαφνιαστείτε αν δείτε ομάδες να ξεκινήσουν με φόρα και στο μέσο της σεζόν κάνουν κοιλιά, ή και το αντίθετο.
Με εκτίμηση,
GM
