Από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω; Ο τρόπος με τον οποίο έχασε και χθες ο Παναθηναϊκός μπορεί εύκολα να γίνει ταινία. Στην καλύτερη του εκτός έδρας εμφάνιση, με αυταπάρνηση, με μεγάλα σουτ, με άμυνα που τσάκιζε κόκαλα, με +9 στα 5 λεπτά, με βολές στο τέλος, με τρίποντο…Και όμως…Ακόμα και έτσι λοιπόν ο φετινός Παναθηναϊκός έχασε και αυτό τον αγώνα.
Πραγματικά δεν ξέρω ούτε εγώ πώς ακριβώς να διατυπώσω καλύτερα αυτά που είδαν τα μάτια μου ψες. Ο εξάστερος πραγματικά έπαιξε μπάσκετ, έκανε τους πάντες να πιστέψουν ότι αυτή την φορά θα έσπαζε το ρόδι αλλά δυστυχώς για ακόμα μια φορά ο κόσμος έμεινε με το αν!
Πέρα από τα κλασικά τα οποία ειπώθηκαν αρκετές φορές από ψες το βράδυ σχετικά με τις χαμένες βολές, με το τρίποντο και κλασικά περί διαιτησίας, υπάρχει κάτι πραγματικά ανησυχητικό. Τι είναι αυτό; Ο τρόπος με τον οποίο ο Πρίφτης χειρίζεται το ροστερ του. Δύο από τους οκτώ Αμερικάνους δεν έβγαλαν την φόρμα ενώ ο Μποχωρίδης λες και τιμωρήθηκε γιατί ήταν εξαιρετικός στα 5 λεπτά που αγωνίστηκε. Ε, δεν μπορώ να το δω διαφορετικά. Σε 5 λεπτά είχε 3 πόντους και 3 ασίστ και όμως δεν πέρασε ποτέ ξανά στον αγώνα.
Στο τέλος της μέρας όμως αυτό που μένει είναι μία ακόμα ήττα με απίστευτο πραγματικά τρόπο. Αγώνας που θύμισε αυτόν με την Μπασκόνια (με τα καταραμένα ριμπάουντ) και φυσικά με το ίδιο αποτέλεσμα. Καλώς ή κακώς θα έχουν την ευκαιρία αν ανασυνταχθούν οι πράσινοι όσον αφορά την Ευρωλίγκα καθώς υπάρχουν οι πρώτες ανάσες της χρονιάς.
Φυσικά πριν από όλα αυτά προηγείται ο αγώνας με τον Ολυμπιακό την Δευτέρα. Αγώνας που ίσως κρίνει το μέλλον τόσο αρκετών ξένων όσο και του Πρίφτη
