Η Ευρωλίγκα και κάποια (λίγα) άλλα πρωταθλήματα χρησιμοποιούν τον δείκτη PIR για την ανάδειξη του πολυτιμότερου καλαθοσφαιριστή της κάθε αγωνιστικής. Ένας τρόπος που όμως είναι εντελώς λανθασμένος…
Γράφει ο Αντώνης Κατσαρός
Το PIR είναι μία παραλλαγή του EFF (efficiency) το οποίο προήλθε από το παλιότερο Tendex. Τι κάνει αυτό; Στην ουσία προσθαφαιρεί στατιστικά που θεωρούνται ως θετικά (πχ πόντους, ριμπάουντ, ασίστ κλπ) ή αρνητικά (πχ λάθη, χαμένα σουτ, φάουλ κλπ), αλλά που στην ουσία δεν μπορούν να συγκριθούν για την πραγματική και ουσιαστική απόδοση μεταξύ των παικτών.
Στις μέρες μας σχεδόν κανένας προπονητής υψηλού επιπέδου δεν χρησιμοποιεί αυτόν τον δείκτη για να διαβάσει την απόδοση των παικτών του (ή των αντιπάλων όταν κάνει σκάουτινγκ), αλλά υπάρχουν πιο προηγμένα στατιστικά που μπορούμε να δούμε για παράδειγμα στην ιστοσελίδα του NBA (στο tracking data των παικτών).
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αγνοούνται τα eFG% και το TS% αλλά και το Defensive Rating ενός παίκτη, που είναι και πολύ σημαντικό.
Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα: Ο Άλεξ Λεν έπαιξε χθες το πρώτο του παιχνίδι με τη φανέλα των Λέικερς. Στο +/- (αφού δεν χρησιμοποιεί EFF ή PIR το NBA, παίρνουμε το αμέσως πιο κοντινό) έβγαλε -9. Κάποιος που δεν έχει δει τον αγώνα, θα πει ότι έκανε μία τραγική εμφάνιση για ντεμπούτο. Ο Λεν όμως είχε 131.9 Defensive Rating στα 21 λεπτά που αγωνίστηκε, ενώ και το Pace του ήταν πολύ υψηλό (102.07). Μπορεί να μην σκόραρε, αλλά με αυτόν στο παρκέ οι Λέικερς έκαναν ένα γρήγορο παιχνίδι που έβγαινε από την άμυνα. Εννοείται πως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως πολυτιμότερος του αγώνα, αλλά είναι ένα απλό και καλό παράδειγμα για να καταλάβουμε την διαφορά των στατιστικών.
Στα παραπάνω στατιστικά όμως δεν μετράνε δύο πράγματα:
Πρώτον ο βαθμός δυσκολίας που έχει η κάθε αναμέτρηση. Είμαι από αυτούς που θεωρούν πως ο MVP της αγωνιστικής πρέπει να βγαίνει μέσα από τα «ντέρμπι» της αγωνιστικής, εκεί δηλαδή που η μπάλα «καίει» και ο κάθε παίκτης δείχνει την πραγματική του αξία. Γιατί κόντρα στην τραγική φέτος Άλμπα και την μεγάλη απογοήτευση Μακάμπι, τα πράγματα φαίνονται σαφώς πιο εύκολα…
Και δεύτερον, η απόδοση του παίκτη στην τελευταία περίοδο. Τα στατιστικά μετράνε την συνολική απόδοση του αγώνα και δεν απομονώνουν περιόδους. Αλλά τι να το κάνω αν ένας παίκτης βάλει 30 πόντους, μαζέψει 10 ριμπάουντ και μοιράσει 10 ασίστ στα πρώτα 30 λεπτά του αγώνα και στο τελευταίο δεκάλεπτο εξαφανιστεί; Μπορεί ένα τέτοιο παράδειγμα να βγει MVP; Στην Ευρωλίγκα ίσως. Στα δικά μου μάτια όχι…
