Ο Βασίλης Βασιλείου, πρώην φροντιστής της Πετρολίνα ΑΕΚ για μία 8ετία, ένιωσε την ανάγκη να γράψει κάποια πράγματα και να τα μεταφέρει μέσω της ιστοσελίδας μας…
«Ένιωσα την ανάγκη να γράψω αυτό το άρθρο, για τα υπέροχα χρόνια που έζησα στην μπασκετική ΑΕΚ αλλά και την ποδοσφαιρική.
Ήταν το 2016, όταν ο Ανδρέας (σ.σ. Λευκαρίτης) έψαχνε φροντιστή. Με μεγάλο δίλημμα, επειδή είμαι οπαδός της Ανόρθωσης, του λέω «να δοκιμάσω κουμπάρε». Μπασκετικά ήμουν εντελώς άσχετος. Αν και οι σπουδές μου ήταν αθλητικός δημοσιογράφος, ήμουν πάντα λάτρης του ποδοσφαίρου. Λοιπόν, πρώτο μου ξεκίνημα ήταν με τον Λίνο Γαβριήλ, τότε που η ομάδα βρέθηκε στους «16» του FIBA Europe Cup. Για τον Λίνο μπορώ να μιλώ ασταμάτητα. Ήταν 2016-17 όταν εγώ σαν κουμπάρος του προέδρου πάω φροντιστής στην ΑΕΚ… Στην πρώτη προπόνηση, κάπνιζα και άργησα 30 δευτερόλεπτα να πάω στο κέντρο. Τότε αντιλήφθηκα ότι ο άνθρωπος είναι επαγγελματίας (αυτοί που τον γνωρίζουν, όταν νευριάσει, καταλαβαίνουν τι εννοώ) και όχι πιόνι κανενού προέδρου. Στην πορεία, έμαθα να πειθαρχώ ενώ ήμουν ένα καλομαθημένο παιδάκι… Για τις μπασκετικές του γνώσεις απλά υποκλίνομαι.
Έζησα στην ΑΕΚ 8 χρόνια με αρκετές επιτυχίες… Δεν θα μπορούσα ποτέ να παραλείψω τον προπονητή που έχω αδυναμία. Διαφορετικός χαρακτήρας από τον Λινό… Ο Νικολας Παπαδόπουλος, πριν ακόμα συνεργαστώ μαζί του, μου έβγαζε κάτι θετικό. Όταν εν τέλει τον είχα coach, ήταν αυτό που περίμενα. Άνθρωπος και παράλληλα απίστευτος προπονητής…
Θα γράψω ακόμα “δύο” λόγια καταρχάς για την Διοίκηση της ΑΕΚ (αν και Ανορθωσιάτης), είναι με μια λέξη: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΙΜΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΨΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ. ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΑΠΟΛΟΓΟΥΜΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΟΥ. ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΕΝΝΟΩ. Φυσικά δεν πρέπει να παραλείψω τον Βασίλη Σελλά και τον Αλέξη!
Το να είσαι φροντιστής του Primoz Brezec, πιστέψτε με, ήταν αγχωτικό γιατί ήταν μαθημένος διαφορετικά και προσπαθούσα να του παρέχω ότι ζητούσε. Συνεργάστηκα με πολλούς καλαθοσφαιριστές. Αδυναμία… ο Γιώργος Παλάλας! Ας με συγχωρέσουν οι υπόλοιποι, απλά του είχα ένα κλικ αδυναμία παραπάνω. Ευχαριστώ τον Τρισόκκα που για χάρη μου φόρεσε το «19». Ιάκωβος, Κούνας, Σιζόπουλος, Μαντοβάνη και οι δύο που προανάφερα (αναφέρομαι πάντα για αυτούς που δούλεψα μαζί τους). Τέτοιους παίκτες πολύ φοβάμαι ότι δεν θα ξαναδούμε στην κυπριακή καλαθόσφαιρα…
Τέλος θα σας αναφέρω μια… γκάφα που έκανα στην Γερμανία, όταν αντιμετωπίζαμε την Fraport Skyliners. Μου λέει ο Λίνος «που εν τα νερα;». Του απαντώ πάω τώρα να τα φέρω coach. Τον πρώτο που βρήκα μπροστά μου του λέω «Ρε my friend, we want water». Παίρνει με ο άνθρωπος στην αποθήκη και μου δίνει νερά. Φωνάζει μου ο Λίνος «τι ελάλες του προπονητή της Fraport;» και απαντώ «ότι θέλουμε νερά!». Εκεί φαντάζεστε ότι ο Λίνος έγινε «Τούρκος»! Είπες του GORDON HERBET (πρώην προπονητής Εθνικής Γερμανίας, νυν της Μπάγερν Μονάχου) “my friend I want water;». «Τζίνον ήβρα μπροστά μου» λαλώ του!
