Ο… Ρεαλιστής γράφει για τον τρόπο παιχνιδιού της Εθνικής Ελλάδας στον αγώνα με την Ιταλία και την ιστορική «μάχη» της Κύπρου.
Βρισκόμαστε εν μέσω του Ευρωμπάσκετ. Μιας σπουδαίας διοργάνωσης όπου το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει.
Όσοι θέλουν μπασκετάρα και θέαμα μπορούν να περιμένουν να δουν ΝΒΑ σε κανά δυο μήνες.
Η Εθνική Ελλάδος έδειξε στοιχεία κυνισμού στην πρεμιέρα της με την Ιταλία και καλά έκανε. Έπαιξε αμυνάρα και με τον Γιάννη για ηγέτη υπέταξε τους γείτονες και έβαλε πλώρη για την πρώτη θέση στον όμιλο.
Ο κόσμος γέμισε το κλειστό «Σπύρος Κυπριανού» και πανηγύρισε τη νίκη της ομάδας του Βασίλη Σπανούλη.
Σαφώς λιγότεροι φίλαθλοι βρέθηκαν στο γήπεδο για τον αγώνα της Κύπρου με τη Βοσνία. Ωστόσο, χάρηκαν την ψυχή των παιδιών του Χριστόφορου Λειβαδιώτη, ειδικά στο τρίτο δεκάλεπτο, όπου τους κερδίσαμε κατά κράτος και κάναμε την παρέα του Νούρκιτς να αγχωθεί. Στην τελευταία περίοδο οι Βόσνιοι ανέβασαν… στροφές, έβαλαν όλα τα σουτ και μοιραία ήρθε η απογοήτευση στην κυπριακή πλευρά.
Όπως και να έχει, ο Φίλιππος, ο Κωνσταντίνος, ο Νίκος, ο Μιχάλης και τα άλλα παιδιά έδειξαν πως δικαιούνται στήριξης και υποστήριξης.
Εδώ θα είμαστε και θα τα λέμε.
Ο… Ρεαλιστής
