Ο Γιώργος Παλάλας παραχώρησε μια αποκλειστική και ειλικρινή συνέντευξη στο Cyprus Basket και τον Νεοκλή Θεοχαρίδη, μιλώντας για την πορεία της Εθνικής Κύπρου στα προκριματικά του EuroBasket 2021, για τις δυσκολίες, τις φιλοδοξίες, αλλά και την πίστη που υπάρχει μέσα στην ομάδα για το μέλλον του κυπριακού μπάσκετ.
Σε μια συζήτηση που κάλυψε τα πάντα — από την καθημερινή προπόνηση μέχρι την ψυχολογία των διεθνών — ο Παλάλας μοιράστηκε σκέψεις, στόχους και προσδοκίες, δίνοντας μια πραγματική εικόνα του τι συμβαίνει μέσα στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.
Αναλυτικά
1️⃣ Κόουτς, ήταν η πρώτη φορά που η Εθνική Γυναικών της Κύπρου συμμετείχε σε προκριματικά ΕυρωBasket απέναντι σε αντιπάλους τέτοιου επιπέδου. Πώς βιώσατε εσείς προσωπικά αυτή την ιστορική εμπειρία ως πρώτος προπονητής της ομάδας; Ποια συναισθήματα σας άφησε;
Οι πρώτες τρεις αγωνιστικές μάς αφήνουν πολύ ευχαριστημένους όσον αφορά την απόδοση και την ανταγωνιστικότητα που δείξαμε ως ομάδα. Για να είμαι ειλικρινής, έχω μέσα μου μια μικρή απογοήτευση για το παιχνίδι με τη Ρουμανία. Ήταν το πρώτο μας παιχνίδι και σπαταλήσαμε πέντε λεπτά (σκορ 2–15) μέχρι να αντιληφθούμε ότι μπορούμε να παίξουμε το δικό μας παιχνίδι. Πιστεύω ότι αν το είχαμε δώσει ως δεύτερη ή τρίτη αγωνιστική, θα μπορούσαμε ακόμη και να είχαμε κερδίσει.
2️⃣ Πώς είδατε τη συνολική ανταπόκριση της ομάδας σε ένα τόσο απαιτητικό εγχείρημα; Τι σας έκανε εντύπωση στη συμπεριφορά, τη μαχητικότητα και την πνευματική ετοιμότητα των παικτριών απέναντι σε ισχυρές εθνικές ομάδες;
Είμαι περήφανος για τα κορίτσια σε αυτή τη σειρά αγώνων. Αν εξαιρέσουμε το τελευταίο παιχνίδι, όπου μας έλειπαν η Μπέττη και η Αντριάνα, ελέγξαμε τον ρυθμό και στα δύο άλλα παιχνίδια — κάτι που είναι σχεδόν αδύνατο όταν είσαι καθαρό αουτσάιντερ. Από την αρχή, όταν μαζευτήκαμε, θέσαμε ως στόχο την αλλαγή νοοτροπίας. Σε πολύ μεγάλο βαθμό το καταφέραμε, έστω και βραχυπρόθεσμα. Για να υπάρξει όμως πραγματική αλλαγή, χρειάζεται χρόνος και πολλή δουλειά σε ατομικό επίπεδο. Θέλουμε να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πιο ομαδικά και κάθε παιχνίδι να το βλέπουμε ως ευκαιρία νίκης και όχι απλώς ως μια καλή εμφάνιση. Είδα πρόσωπα απογοητευμένα μετά τα δύο πρώτα παιχνίδια, και αυτό με γεμίζει αισιοδοξία ότι κάτι αλλάζει. Αν αυτές οι εμφανίσεις γίνονταν πριν από κάποια χρόνια, θα είχαμε πανηγυρισμούς. Αυτή τη φορά φαινόταν η ικανοποίηση για το ότι αγωνιστήκαμε με όλο μας το είναι, αλλά υπήρχε και η απογοήτευση της ήττας.
3️⃣ Με βάση την εικόνα που παρουσίασε η Εθνική, πόσο ψηλά πιστεύετε ότι μπορεί να φτάσει αυτό το σύνολο στο μέλλον; Ποια στοιχεία σας κάνουν να θεωρείτε ότι υπάρχουν πραγματικές δυνατότητες για περαιτέρω πρόοδο και επιτυχίες;
Όπως έχω πει πολλές φορές, θεωρώ αυτή τη φουρνιά την καλύτερη που είχαμε ποτέ. Μπορούμε να φτάσουμε μέχρι εκεί που μπορούμε να ονειρευτούμε. Βήμα–βήμα, παιχνίδι με παιχνίδι, να χτίσουμε μια ομάδα που θα μπαίνει σε όλα τα παιχνίδια για να παλέψει, να τα δώσει όλα — και τα αποτελέσματα θα έρθουν. Υπάρχουν παίκτριες επαγγελματίες που αγωνίζονται στο εξωτερικό, έχουν ήδη αλλάξει νοοτροπία και αντιλαμβάνονται πλήρως τον ορισμό της ομάδας. Αυτό είναι μια μεγάλη βοήθεια σε αυτό που προσπαθούμε να αλλάξουμε.
4️⃣ Ο τραυματισμός της Μπέττη ήταν μια άτυχη στιγμή μέσα στην πορεία της ομάδας. Πώς επηρέασε αυτό την ψυχολογία της ομάδας αλλά και τη δική σας; Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε για την ίδια και την επιστροφή της;
Η Μπέττυ είναι ένας τεράστιος βράχος. Δεν έχω συναντήσει ούτε σε ανδρικό ούτε σε γυναικείο επίπεδο τέτοια δύναμη ψυχής και τέτοιο mentality. Θα επιστρέψει ακόμη πιο δυνατή, γιατί απλά… είναι η Μπέττυ.
5️⃣ Και τέλος, θα θέλαμε το δικό σας προσωπικό σχόλιο για το τι κρατάτε περισσότερο από αυτή την πρώτη, ιστορική συμμετοχή της Κυπριακής Εθνικής στα προκριματικά του ΕυρωBasket. Τι σηματοδοτεί για το μέλλον και τι πρέπει να περιμένει ο κόσμος;
Εννοείται ότι είμαστε πλήρως ικανοποιημένοι από την προσπάθεια στα τρία παιχνίδια. Αυτό όμως είναι μόνο η αρχή. Αν θέλουμε αυτή η μικρή αλλαγή να συνεχιστεί και να αλλάξουμε πραγματικά επίπεδο, πρέπει να συνεχίσουμε με το ίδιο σκεπτικό. Είδα για πρώτη φορά παίκτριες να δουλεύουν το καλοκαίρι για να είναι όσο το δυνατόν πιο έτοιμες για την Εθνική ομάδα — και αυτό είναι το πρώτο μεγάλο κέρδος. Είδα παίκτριες να πονούν και να νοιάζονται για την ομάδα και όχι για τον εαυτό τους.
Είδα παίκτριες να κλαίνε για τη συμπαίκτριά τους. Είδα παίκτριες να κλαίνε γιατί είδαν την αναγνώριση από τον κόσμο και από τους ανθρώπους που τις πίστεψαν και ρίσκαραν τη συμμετοχή τους σε αυτή τη διοργάνωση. Έκλαιγαν μετά το παιχνίδι με τη Σλοβακία γιατί δικαίωσαν τον εαυτό τους και τη δουλειά που έκαναν τόσα χρόνια. Έκλαιγαν γιατί ήξεραν ότι τα έβαλαν με παίκτριες του υψηλότερου επιπέδου στην Ευρώπη και έχασαν στο τελευταίο λεπτό.
Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον πρόεδρο Αντρέα Μουζουρίδη και την Ομοσπονδία, που ρίσκαραν και έκαναν πραγματικότητα το όνειρο των παικτριών μας. Αυτή η συμμετοχή ήταν εδώ και χρόνια απαίτηση των ίδιων των παικτριών. Και με την απόδοσή τους δικαίωσαν λίγους και εξέθεσαν πολλούς.
Επίσης, ένα μεγάλο respect από όλη την ομάδα στα τρία άτομα που δούλεψαν ασταμάτητα επί μία εβδομάδα, από το πρωί μέχρι το βράδυ, για να διεξαχθούν οι αγώνες με τελειότητα: Κυριάκο Αδάμου, Εύα Στυλιανίδη και Αντρέα Χριστοφή — σας ευχαριστούμε.
