Ο… Ρεαλιστής γράφει για την με κάτω τα χέρια του -ελλιπέστατου- Παναθηναϊκού από τον Ερυθρό Αστέρα που φέρνει προβληματισμό!
Οι πράσινοι έπαιζαν χωρίς ψηλό στην καυτή έδρα μίας εκ των πιο φορμαρισμένων ομάδων της EuroLeague.
Νομίζω όλοι καταλαβαίνουμε τι σημαίνει για μια ομάδα να μην έχει διαθέσιμο κανέναν από τους τρεις σέντερ της, ειδικά στην άμυνα.
Ωστόσο, η εμφάνιση του Παναθηναϊκού, όσων αγωνίστηκαν δηλαδή, προκαλεί έντονο προβληματισμό στις τάξεις του «τριφυλλιού».
Μια ομάδα χωρίς πάθος, χωρίς πλάνο, που αν έλλειπε ο Σλούκας θα έχανε με 35 πόντους διαφορά.
Η εμφάνιση του Κέντρικ Ναν, ο εκνευρισμός που βγάζει στο παρκέ, επίσης προβληματίζει, την ώρα που ο Τζέριαν Γκραντ φέτος είναι σκιά του καλού του εαυτού.
Όσο για τον τρίτο της παρέας των γκαρντ, τον Τι Τζέι Σορτς μοιάζει σαν να βρίσκεται ακόμη έξω από τα νερά του.
Έχω γράψει αρκετές φορές ότι δεν φοβάμαι τον Παναθηναϊκό και δη τον πλήρη Παναθηναϊκό.
Είμαι βέβαιος πως κάποια στιγμή στην μεγάλη αυτή σεζόν οι πράσινοι θα κάνουν το μπαμ και ένα μεγάλο ντεμαράζ.
Το θέμα, όμως είναι πότε θα γίνει αυτό και πόσες ήττες θα έχει ως τότε. Και αν θα προλαβαίνει να διεκδικήσει την είσοδο στην πρώτη τετράδα που δίνει και το πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ.
Το βέβαιο είναι πως πέραν των αγωνιστικών προβλημάτων και της ατυχίας ο Εργκίν Αταμάν θα έχει πολλή δουλειά ώστε να βελτιώσει άμεσα την κακή εικόνα της ομάδας του.
ΥΓ: Ο Κώστας Σλούκας βαδίζει στα 36 του χρόνια. Ε και; Είναι σπουδαίο που τον ανανέωσε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος για έναν ακόμη χρόνο. Όπως φάνηκε και στο ματς με τον Ερυθρό Αστέρα, μακάρι να είχε και άλλους ο Παναθηναϊκός με το πάθος, την ποιότητα και την ενσυναίσθηση του αρχηγού του.
Ο… Ρεαλιστής
