Στο μπάσκετ και γενικότερα τα ομαδικά αθλήματα, τα φιλικά προετοιμασίας έχουν συνήθως έναν συγκεκριμένο ρόλο. Οι ομάδες να δοκιμάσουν σχήματα, οι καινούργιοι παίκτες να βρεθούν μεταξύ τους, οι προπονητές βρουν ισορροπίες και όλοι να καταλάβουν τι μπορούν να περιμένουν από τη σεζόν που έρχεται.
Είναι η περίοδος που το αποτέλεσμα έχει μικρότερη σημασία από την εικόνα. Το «Παύλος Γιαννακόπουλος», όμως, έχει καταφέρει να ξεφύγει από αυτή τη λογική.
Από τη στιγμή που πήρε το όνομα του ανθρώπου που συνέδεσε όσο λίγοι το όνομά του με την ιστορία του Παναθηναϊκού, η διοργάνωση είχε εξαρχής κάτι περισσότερο να υπηρετήσει από ένα δυνατό preseason παιχνίδι. Με τα χρόνια, όμως, αυτό το κάτι περισσότερο εξελίχθηκε σε ταυτότητα. Το τουρνουά απέκτησε τη δική του θέση στο καλεντάρι του ευρωπαϊκού μπάσκετ και, κυρίως, δημιούργησε την προσμονή ότι κάθε νέα έκδοσή του θα έχει κάτι διαφορετικό να πει.
