Με εισηγητές τους Γιώργο Μπαρτζώκα, Βασίλη Σπανούλη και Όντεντ Κάτας, το σεμινάριο στο πλαίσιο του τουρνουά «Νεόφυτος Χανδριώτης» γέμισε τα έδρανα όσο λίγες φορές στο παρελθόν. Και άφησε πίσω του κάτι πιο πολύτιμο από σημειώσεις: την απαίτηση για συνέχεια.
Ο Σόλων το είχε πει πριν από είκοσι έξι αιώνες, χωρίς να έχει δει ποτέ pick and roll: «Γηράσκω αεί διδασκόμενος». Στη Λευκωσία, λίγες μέρες πριν ανοίξει η αυλαία της σεζόν, περίπου 200 Κύπριοι προπονητές αποφάσισαν να τον πάρουν τοις μετρητοίς. Άφησαν σφυρίχτρες και πίνακες τακτικής στο σπίτι, έβγαλαν σημειωματάριο και κάθισαν στο θρανίο. Απέναντί τους και τρεις άνθρωποι που δεν χρειάζονται συστάσεις, αλλά θα τις κάνουμε έτσι κι αλλιώς.
Τρεις δάσκαλοι, έξι ευρωπαϊκά στέμματα
Το φόντο ήταν η έβδομη διοργάνωση του τουρνουά, στο στάδιο «Τάσος Παπαδόπουλος – Ελευθερία», στις 11-13 Σεπτεμβρίου, με Ολυμπιακό, Άρη, Ερυθρό Αστέρα και Μακάμπι Τελ Αβίβ. Ένα τουρνουά που τιμά τη μνήμη του Νεόφυτου Χανδριώτη, νεαρού Κύπριου καλαθοσφαιριστή που έφυγε το 2015, με τα έσοδα να στηρίζουν το ομώνυμο Ταμείο Ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης Φοιτητών του Πανεπιστημίου Κύπρου. Μπάσκετ με μνήμη και με σκοπό, δηλαδή.
Στην έδρα του εισηγητή, ο Γιώργος Μπαρτζώκας ήρθε κουβαλώντας το πιο φρέσκο τρόπαιο της ηπείρου, αφού ο Ολυμπιακός κατέκτησε τον Μάιο στην Αθήνα τον τέταρτο τίτλο της ιστορίας του. Για τον Μπαρτζώκα ήταν η δεύτερη ευρωπαϊκή κορυφή με τους Πειραιώτες, δεκατρία χρόνια μετά το Λονδίνο του 2013. Δίπλα του ο Βασίλης Σπανούλης, με τρία Euroleague ως παίκτης, που πλέον χτίζει έναν ανανεωμένο «Αυτοκράτορα» στον πάγκο του Άρη. Και ο Όντεντ Κάτας της Μακάμπι, ο οποίος στα φοιτητικά του χρόνια ως παίκτης είχε σηκώσει την κούπα με τον Παναθηναϊκό το 2000.
Έξι ευρωπαϊκά στέμματα σε ένα τραπέζι, σε μια εποχή που όλοι τους είχαν κάθε λόγο να κοιτάζουν μόνο το δικό τους παρκέ.
Η προθυμία που δεν ήταν δεδομένη
Εδώ βρίσκεται και η πρώτη παρατήρηση του Θανάση Μαστορή, Ομοσπονδιακού Προπονητή της Κ16 των Ανδρών, υπεύθυνου της ακαδημίας του Άτλαντα Πάφου και νέου προπονητή της γυναικείας ομάδας του συλλόγου: «Παρά το γεγονός ότι βρίσκονται σε μια πολύ σημαντική περίοδο της προετοιμασίας τους, έδειξαν μοναδική προθυμία να μιλήσουν στο σεμινάριο και να αναλύσουν με τον καλύτερο τρόπο το θέμα που ανέλαβαν».
Όποιος έχει ζήσει προετοιμασία ομάδας Euroleague ξέρει ότι ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας όπου ο προπονητής μετράει τα λεπτά σαν λογιστής σε έλεγχο. Το να αφιερώσεις ένα πρωινό σε αγνώστους, σε ένα νησί όπου ήρθες για φιλικά, δεν είναι υποχρέωση. Είναι επιλογή.
«Σε σχέση με το χρονικό πλαίσιο στο οποίο πραγματοποιήθηκε, το σεμινάριο είχε απόλυτη επιτυχία», σημειώνει ο Μαστορής. «Υπήρχε μαζική συμμετοχή από πλευράς Κύπριων προπονητών, κάτι που δεν θυμάμαι πότε έγινε στο παρελθόν».
Ο βουλευτής που έγινε ξανά μαθητής
Ο Μιχάλης Κουνούνης έχει φορέσει πολλά καπέλα: καλαθοσφαιριστής, προπονητής της γυναικείας ομάδας της ΑΕΛ, βουλευτής Λεμεσού. Στο σεμινάριο διάλεξε το πιο ταπεινό από όλα.
«Συγχαρητήρια στους διοργανωτές για την ευκαιρία που δόθηκε να μάθουμε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα από τους ομιλητές. Το να μαθαίνεις σε “mode” μαθητή από καταξιωμένους προπονητές μόνο κέρδος είναι. Πήραμε πολλά. Είναι σημαντικό να βλέπεις διάφορες φιλοσοφίες, πώς αντιλαμβάνονται το μπάσκετ. Θα ωφεληθούν όλοι οι προπονητές από αυτό το σεμινάριο».
Και το κομμάτι που κράτησε στην τσέπη: «Προσωπικά κράτησα αυτό που είπε ο Σπανούλης για την ταχύτητα στη σκέψη και στην απόφαση. Το μπάσκετ αλλάζει και πρέπει να προσαρμοστούμε».
Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η φράση έμεινε. Ο Σπανούλης ως παίκτης δεν ήταν ποτέ ο πιο γρήγορος στα πόδια. Ήταν όμως συχνά ο πιο γρήγορος στο κεφάλι, ένας σκακιστής που έπαιζε blitz ενώ οι υπόλοιποι έστηναν ακόμη τα πιόνια. Όταν μιλάει για ταχύτητα απόφασης, μιλάει από την εμπειρία του.
Ιδέες με ημερομηνία εφαρμογής
Ο Χάντι Ελχάτζ, προπονητής του Διγενή Ακρίτα Μόρφου στην Basket League, έφυγε γεμάτος γνώσεις:
«Η συμμετοχή μου στο σεμινάριο ήταν για μένα μια ξεχωριστή εμπειρία, γεμάτη γνώση, νέες ιδέες και έμπνευση. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω διαφορετικές προπονητικές φιλοσοφίες και να εμπλουτίσω τον τρόπο που βλέπω το σύγχρονο μπάσκετ, γιατί ως προπονητής καταλαβαίνω ότι πρέπει να μαθαίνουμε και να εξελισσόμαστε για να βελτιωνόμαστε. Το σημαντικότερο είναι ότι πήρα νέες ιδέες και κίνητρο να τις εφαρμόσω».
Κλείνοντας, ο κόουτς Ελχάτζ ευχαρίστησε όσους συνέβαλαν στο να γίνει «ένα τέτοιου επιπέδου σεμινάριο στην Κύπρο», προσθέτοντας ότι είναι ευγνώμων που είχε την ευκαιρία να συμμετάσχει.
Ο Σύνδεσμος ξαναβγαίνει στο γήπεδο
Υπάρχει και ένα λιγότερο φωτεινό, αλλά εξίσου σημαντικό, στοιχείο. «Στα θετικά βάζουμε και την ενεργή συμμετοχή του Συνδέσμου Προπονητών μετά από καιρό», τονίζει ο Μαστορής, «κάτι που μας χαροποιεί ιδιαίτερα, σε συνδυασμό με το θετικό κλίμα συνεργασίας που φαίνεται πλέον να υπάρχει μεταξύ Συνδέσμου και Ομοσπονδίας».
Στο κυπριακό μπάσκετ, οι σχέσεις θεσμών θύμιζαν συχνά ζευγάρι που μένει στο ίδιο σπίτι αλλά επικοινωνεί με σημειώματα στο ψυγείο. Αν το σεμινάριο ήταν η πρώτη κοινή βόλτα μετά από καιρό, αξίζει να μη μείνει η τελευταία.
Υπήρξε και το ανθρώπινο κομμάτι. Όπως σημειώνει ο ίδιος, «δόθηκε η ευκαιρία στους προπονητές να βρεθούν σε ένα πιο χαλαρό κλίμα, χωρίς αγώνες, και να συζητήσουν ανταλλάσσοντας απόψεις γύρω από το άθλημά μας». Σε ένα πρωτάθλημα όπου οι προπονητές συνήθως συναντιούνται μόνο για να σφίξουν χέρια πριν από το τζάμπολ, ένας καφές χωρίς την πίεση του σκορ έχει τη δική του αξία.
Το 190 στα 200 που ζητά απάντηση
Και φτάνουμε στον αριθμό που θα έπρεπε να κρέμεται στον τοίχο κάθε γραφείου της ΚΟΚ. Κατά την εκτίμηση του Μαστορή, από τους περίπου 200 προπονητές που παρευρέθηκαν, πιθανότατα οι 190 ή και περισσότεροι ασχολούνται με τμήματα αναπτυξιακού και ακαδημίες, όχι με το επαγγελματικό μπάσκετ.
Με απλά μαθηματικά, πάνω από το 95% του ακροατηρίου δουλεύει καθημερινά με παιδιά που μαθαίνουν ακόμη να ντριμπλάρουν με το αδύνατο χέρι. Κι όμως, η γνώση που μπορεί να «κατέβει» από την κορυφή της Euroleague στα Κ12 χρειάζεται μετάφραση.
Γι’ αυτό η πρόταση του Ομοσπονδιακού Προπονητή έχει βάρος: «Θα μπορούσαμε να θεσμοθετήσουμε ένα σεμινάριο αυτή την περίοδο, λίγο πριν ξεκινήσει η σεζόν, και να το εμπλουτίσουμε με θέματα και ομιλητές που ασχολούνται με το αναπτυξιακό μπάσκετ».
Η παροιμία λέει ότι ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη. Ένα σεμινάριο δεν φτιάχνει κουλτούρα. Δέκα συνεχόμενα όμως μπορούν.
Το καλάθι της επόμενης χρονιάς
Κάποτε οι Κύπριοι προπονητές έπαιρναν το αεροπλάνο για να ακούσουν μεγάλα ονόματα σε σεμινάρια του εξωτερικού. Φέτος τα μεγάλα ονόματα ήρθαν στη Λευκωσία, και η αίθουσα απάντησε με παρουσία που δύσκολα θυμάται κανείς.
«Όπως και να έχει, μόνο θετικά είναι τα συμπεράσματα», καταλήγει ο κόουτς Μαστορής, «και ευελπιστούμε σε παρόμοιες ενέργειες στο μέλλον».
Η σεζόν ξεκινά. Οι σφυρίχτρες βγαίνουν ξανά από τα συρτάρια. Κάπου σε ένα γήπεδο της Πάφου, της Λεμεσού, της Λάρνακας ή της Λευκωσίας, ένα δεκάχρονο κορίτσι θα κάνει την επόμενη εβδομάδα μια άσκηση που γεννήθηκε σε ένα σημειωματάριο στη Λευκωσία. Αυτή είναι η πραγματική τελική πάσα του σεμιναρίου, και αξίζει να γίνει θεσμός.
triponta.com.cy
